อาทิตย์นี้งานยุ่งจนไม่ได้เข้ามาอัพเสียตั้งหลายวัน

วันนี้ได้ฤกษ์บวกขออู้งานนิดนึง ใกล้จะเลิกแล้ว วันศุกร์อีกตะหาก

วันนี้ที่รอคอยก็ว่าได้ บ่นมากไปละ เข้าเรื่องเลยละกัน

thePusuit of Happiness

ใครหลายคนอาจเคยดูหนังเรื่องนี้มาบ้าง อาจชอบบ้างไม่ชอบบ้าง

แต่โดยส่วนตัวผมก็ชอบอยู่ในระดับหนึ่ง ซึ่งผมก็ดูหลายรอบเลยทีเดียว

แต่ก็ไม่เคยรู้สึกอะไรมากไปกว่า ความรู้สึกชอบหนังเรื่องหนึ่ง ซึ่งก็ไม่พิเศษไปกว่าหนังเรื่องอื่นๆ ที่ผมชอบ

จนล่าสุดเมื่อวานนี้ก็ได้ดูอีกรอบ แต่คราวนี้ความรู้สึกเปลี่ยนไปเยอะ

จากที่ชอบธรรมดา ตอนนี้ผมนั่งดูไปซึ้งไป ยิ้มไป และก็มายิ้มหน้าบานตอนฉากสุดท้าย

ที่พระเอกเดินท่ามกลางผู้คนวุ่นวาย แต่กลับดูมีความสุขมากกว่าใครๆ

เพราะอะไร คำถามก็พุดขึ้นในใจผม ความคิดผมจึงเริ่มลำดับย้อนไป

จึงได้รู้คำตอบว่าทำไมผมถึงรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก เมื่อดูหนังเรื่องนี้

เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า ในช่วงหนึ่งผมรู้สึกแย่มากๆ ทั้งเรื่องงาน เรื่องส่วนตัว

อีกทั้งยังรู้สึกเหนื่อยและท้ออย่างบอกไม่ถูก

จนวันหนึ่ง รอยยิ้มและกำลังใจจากคนรอบข้าง ประกอบกับข่าวดีอีกหลายเรื่องที่เข้ามาพร้อมกัน

มันเหมือนเป็นน้ำยาชำระล้างใจที่เหี่ยวเฉา ล้างคราบขุ่นๆ ที่ติดอยู่ในใจออกหมดเสียในครั้งเดียว

ความรู้สึกดี พร้อมความสุข ก็ระเบิดขึ้นมา จนทำให้เรากลั้นมันไว้ไม่อยู่ และความสุขทั้งหมดก็แสดงออกมาผ่านรอยยิ้มของเรา

ท่ามกลางสิ่งวุ่นวายรอบตัว ผมเดินไปยิ้มไป ยิ้มแบบลืมโลกรอบข้างไปหมดสิ้น เหมือนพบโลกใหม่ที่ถูกความสุขของเราชำระล้างจนสะอาดสดใส

มันทำให้ผมรู้ว่าความสุขที่แท้จริงที่คนเราแสวงหา บางครั้งมันไม่ได้มาจากวัตถุ หรือสิ่งของสวยงาม แต่มันมาจากใจและคนรอบข้างเรา

ซึ่งสามารถเติมเต็มความสุขของเราได้อย่างล้นปรี่ รอยยิ้มเล็กๆ บนมุมปากของใครบางคนในโลกนี้ ก็อาจทำให้ความทุกข์ของเราสลายไปได้ในทันที

ความสุขเล็กๆ ของเรา สำหรับบางคนมันอาจเป็นความสุขที่ล้นเหลือ ซึ่งอาจเกิดกับเค้าแค่เพียงครั้งหนึ่งในชีวิต ก็เป็นได้

การกลับมาดูหนังเรื่องนี้อีกครั้ง มันทำให้ผมนึกย้อนไป และอดยิ้มให้กับความสุขในวันธรรมดา วันหนึ่ง วันนั้นอีกครั้งไม่ได้เลย

ในบางครั้งความสุขที่เกิดขึ้นกับเรานั้นอาจไม่ได้มาจากตัวเราเองโดยตรง
ซึ่งโดยปกติแล้วอะไรก็ตามที่จะทำให้เกิดความสุขกับตัวเราได้นั้น
ส่วนใหญ่เกิดจากการที่เราตั้งใจสร้าง และทำมันขึ้นมาทั้งนั้น
เหมือนเป็นการสร้างความสุขในแบบที่เราชอบ
และทุกครั้งที่เรามีความสุข รอยยิ้มเล็กๆ บนใบหน้า
ก็จะแสดงออกมาอย่างไม่ต้องปิดบัง หรือต้องอายต่อสายตาผู้ใด
นี่เป็นความสุขแบบที่เรามักจะได้จากการกระทำของตัวเราเอง

สำหรับความสุขของผมในบางวัน ซึ่งใครๆ หลายคนก็อาจเป็นเช่นกัน
เป็นความสุขที่เกิดจากสิ่งแวดล้อมรอบๆ ตัว ซึ่งเราไม่ได้เป็นผู้สร้าง
และอาจเกิดขึ้นโดยที่เรายังไม่ทันรู้ตัวก็ได้
เพียงแต่ว่าเราเคยหยุดที่จะรับรู้ หรือหยุดที่จะเปิดใจรับความสุขแบบนั้นเข้ามาหรือไม่

ในบางครั้งรอยยิ้มของผู้อื่นก็อาจสร้างความสุขในใจแก่เราได้
คนเหล่านั้นอาจเป็นคนที่เรารู้จัก เพื่อนเรา พ่อแม่พี่น้องเรา
บางครั้งรอยยิ้มของคนเหล่านี้ก็ช่วยเติมเต็มความสุขที่เราอาจขาดหายไปในบางเวลาได้
เราแทบจะไม่ต้องรู้สาเหตุเลยด้วยซ้ำว่าทำไมเค้าเหล่านั้นถึงยิ้มอย่างมีความสุข
เพียงแค่สายตามองไปยังรอยยิ้มเหล่านั้น ความสุขก็เกิดขึ้นแล้วในใจเราอย่างลึกๆ

รอยยิ้มเริ่มเกิดขึ้นอีกครั้งเพื่อตอบสนองต่อรอยยิ้มที่ส่งมา
และความสุขก็เริ่มเกิดขึ้นอีกครั้งบนใบหน้าของเรา โดยที่เราไม่ต้องสร้างมันขึ้นมาเอง

ในบางวันความสุขของใครบางคนอาจช่วยเติมเต็มความสุขของเราได้อย่างสมบูรณ์.....